allerlei

Verdere ontwikkelingen in de zoektocht van Q - deel 4

Fri, 22 Nov 2013 18:33:16 +0100

Hieronder volgt een update van de hand van Q, die op de hoofdsite enkele artikelen heeft geschreven rondom zijn zoektocht naar de redenen voor zijn psychotische episodes. Het derde deel kun je hier vinden: Medicijnafbouw wordt weer werkelijkheid. Zie ook: Succesvolafbouwverhaal, een Update en Terugval na Afbouw en Wederafbouw.

Nu gaat het geestelijk erg goed met me en hierdoor voel ik me ook goed. Na mijn laatste artikel dat ik schreef voor de Psychose-anderswebsite heb ik er weer een tweetal opnames opzitten. De laatste was erg heftig en duurde 10 weken. Maar gek genoeg knap ik steeds weer erg goed op.

Op dit moment slik ik alleen nog maar de Zyprexa en deze ben ik ook weer aan het afbouwen. Ze zijn toch ook tot de conclusie gekomen dat ze me niet beschermen tegen een nieuwe terugval.

De juiste diagnose kunnen ze niet stellen. Ze weten niet wat het bij mij is. Ik heb een second opinion laten doen en deze kwam tot de conclusie dat ik toch de schitzo-affectieve kant opga. Maar daar is het niet iedereen het mee eens. Tijdens mijn laatste opname ben ik zelf tot de conclusie gekomen dat ik lijdt aan gestoorde denkpatronen. Deze denkpatronen koppel ik aan mijn gevoelens en hopla ik schiet in een soort van psychose.

Als mijn gedachten een loopje met me nemen, vooral als ze zeer negatief zijn, dat is er bijna geen houden meer aan. Dit gebeurt meestal als ik in situaties terecht kom met mensen die ik niet vertrouw of wantrouw. Maar het kan ook zijn dat ik een negatieve gedachte krijg waardoor ik een rot gevoel in mijn lijf krijg en daardoor doorsla. Het koppelen van een gedachte of situatie aan een gevoel is de grootste valkuil voor me.

Maar het grootste pluspunt is nu dat ik het meestal door heb wat er aan het gebeuren is. Ik kan er dan zelf een halt aan kan toeroepen door mezelf voor te houden dat wat ik denk en voel niet echt is maar een verzinsel van mezelf.

Ik toets de gedachte en het gevoel aan de waarheid en meestal zie ik de grootste nonsens nog aan voor de waarheid. De grootste vragen die er dan spelen zijn: Waar ben ik bang voor? Waar is mijn innerlijk kind bang voor? Als ik in zo’n situatie van negativisme en gestoorde denkpatronen terecht kom, en ik heb het zelf door wat er aan het gebeuren is, dan roep ik mezelf een halt toe en laat de gevoelens de vrije loop en vraag aan mijn innerlijke kind waar het bang voor is.

Ik laat dan mijn innerlijke ouder het kind toespreken en kalmeren door het voor te houden van dat wat ze denkt en voelt niet echt is maar een manier is om met een situatie om te gaan. Ik heb tot nu toe een 3-tal dingen die naar voren kwamen als ik mentaal doorsloeg ( als het innerlijk kind dus doorsloeg).

Het is bang om de controle te verliezen

Het is bang om afgewezen te worden.

Het is bang om te falen.

Wat ik nu nog moet leren toepassen is: Wat gebeurt er als ik de rotgevoelens toelaat zonder er een mening over te hebben? Misschien komt er iets uit het verleden naar boven dat ik dan kan oplossen en misschien hoef ik het niet op te lossen en lost het zichzelf op wanneer iets duidelijk is geworden.

Dat is dus nog een weg die ik nog moet bewandelen.

Momenteel volg ik een assertiviteitstraining die gegeven wordt door het RcGGZ waarbij ik in behandeling ben. Ik heb toch wat moeite met nee zeggen en met het voor mezelf opkomen.

Nee zeggen tegen je innerlijk kind is ook voor jezelf opkomen. Ik leer elke week als ik naar de training geweest ben iets waardevols bij dat ik voor mezelf kan gebruiken. Het positiefste is dat je je denkpatronen leert gewaarworden en er dan iets mee kan doen. Je leert er dan een draai aan te geven zodat je van die gedachtes zelf geen last krijgt.

Ook ben ik er achter gekomen dat ik allergisch ben voor geraffineerde suikers en voor E621 Mononatriumglutamaat (MSG), omschreven als volgt: het is een neurotoxisch additief dat het vermogen heeft om de neuronen in je hersenen aan te tasten. Wanneer dit gebeurt krijg je een bepaalde kortsluiting in de hersenen waardoor je in een schitzofrene/psychotische aanval terecht kunt komen. Wat dit goedje ook doet is de chemische hersenvloeistof opbouw geheel verstoren en essentiële vitamines die nodig zijn voor de opbouw en goede functie van je hersenen afbreken.

Te vinden in bijna alle bewerkte voedingsmiddelen zoals, pakjes soep, chips, dieetproducten enz. teveel om op te noemen. Bron: Wat zit er in u eten? Door Corinne Gouget.

Al met al ben ik op de goede weg. Ook de leringen van Almine zijn een grote steun voor me. Door haar ben ik in contact gekomen met Belvaspata een helingsmodule die je voor jezelf en anderen kunt gebruiken.

Groet,

Op de langere termijn lijkt het stoppen met antipsychotica beter dan het blijven slikken ervan

Wed, 21 Aug 2013 17:40:37 +0100

Op 8 juli 2013 ontving ik het onderstaande bericht via een onbekende via de mail. Het betreft een onderzoek waaruit zou blijken dat mensen die stoppen met hun medicatie uiteindelijk op de langere termijn een grotere kans hebben op herstel dan mensen die hun medicatie blijven slikken. De oorspronkelijke tekst is terug te vinden op de site van Mad in America.

Op 23 juli las ik het bericht over dit onderzoek ook in het Nederlands op de site van het UMC Groningen, die het onderzoek ook hebben verricht. Voor degenen die liever Nederlands lezen raad ik dan ook te lezen: Kans op Volledig Herstel na Eerste Psychose Tweemaal zo Groot met Minder Medicatie.

Update 21 augustus 2013: laatst wees een stadsgenoot me op een andere site die ook dit bericht bracht, namelijk artsennet.nl. Ik heb maar besloten de oorspronkelijke Engelse versie te vervangen door de Nederlandse versie uit Groningen.

12 juli 2013

Patiënten die meteen na een eerste psychose een strategie ondergingen van minder medicatie in plaats van de gebruikelijke onderhoudsbehandeling met antipsychotische medicijnen gedurende 18 maanden, bleken 7 jaar later meer dan tweemaal zo vaak volledig hersteld dan patiënten die een onderhoudsbehandeling hadden gekregen.

Deze opmerkelijke bevindingen komen uit een studie van psychiater dr. Lex Wunderink, werkzaam bij GGZ Friesland en de Afdeling Psychiatrie van het UMCG. “Studies naar de behandeling van psychose worden meestal binnen twee jaar afgerond. Wij laten zien dat je patiënten veel langer moet volgen om echt inzicht in de effecten van medicijnen te krijgen”, aldus Wunderink. De resultaten van de studie zijn deze week in het toonaangevende tijdschrift JAMA Psychiatry gepubliceerd.

Het onderzoek

Na een eerste psychose werden 128 patiënten verdeeld in een groep die gedurende 18 maanden de gebruikelijke onderhoudsbehandeling met medicijnen tegen psychose kreeg, en een groep bij wie de dosering van deze medicijnen zo goed als mogelijk werd verminderd of zelfs geheel gestopt. Na deze 18 maanden bleek de dosisverminderingsstrategie te leiden tot tweemaal zoveel terugval: 42% van de patiënten in de verminderingsstrategie tegen 21% van de patiënten in de onderhoudsbehandeling vielen terug in anderhalf jaar. Verder waren er geen duidelijke voordelen van de verminderingsstrategie, behalve het feit dat 20% van de patiënten daadwerkelijk kon stoppen met de medicatie zonder terugval.

Na 7 jaar bleek bij het volgen van 103 van de patiënten uit de oorspronkelijke studie, dat 40% van de patiënten volledig was hersteld die destijds de verminderingsstrategie hadden gehad. Dit was slechts bij 18% het geval in de groep die de onderhoudsbehandeling had gehad. Herstel is in dit geval een combinatie van twee factoren, het goeddeels verdwijnen van de symptomen en het herstel van dagelijks functioneren. De symptomen waren in beide groepen in gelijke mate afgenomen, maar de patiënten met de verminderingsstrategie waren vaker hersteld wat betreft hun dagelijks sociaal functioneren in werk, studie, relaties en dagelijks leven.

Lange termijn

De studie van Wunderink laat zien dat een grote groep patiënten na een eerste psychose kan herstellen als de dosering van de medicijnen vroegtijdig wordt verminderd tot het haalbare. “Ik pleit voor een heroverweging van de behandeling van psychosen. In plaats van vooral te letten op de ernst van de symptomen en het risico op terugval moeten we meer gaan kijken naar het functioneren in het dagelijks leven. Dat is de uitkomst die er voor patiënten werkelijk toe doet. Ook is het duidelijk dat we meer studies moeten doen waarin we patiënten meerdere jaren volgen. Dat levert hele andere inzichten op”, vertelt Wunderink.

Psychose

Een psychose is een aandoening die vaak begint op een leeftijd tussen de 15 en 30 jaar met een eerste psychotische episode, gekenmerkt door hallucinaties, wanen, onsamenhangend gedrag en/of spraak en verminderd doeltreffend functioneren. Vaak keren deze episodes meermalen terug, en is er tussen de episoden door sprake van verminderd initiatief en minder goed functioneren. Veel patiënten houden hier in meer of mindere mate hun gehele leven last van.

Behandeling

Terwijl de symptomen van de psychotische episoden (stemmen horen, waanideeën) over het algemeen goed te behandelen zijn met antipsychotische medicijnen, geldt dat niet voor het initiatiefverlies en de afgenomen capaciteit om in het dagelijks leven te functioneren. Integendeel: de laatste jaren komen de nadelen van antipsychotica duidelijker aan het licht, en lijkt het erop dat de functionele mogelijkheden, het initiatief en de cognitieve vermogens kunnen lijden onder te hoge doseringen van deze medicatie. Anderzijds is ook aangetoond dat uitstel van de behandeling met medicijnen van een psychotische episode de prognose nadelig beïnvloedt.

Tussen klippen doorzeilen

Uit het onderzoek blijkt dat voor de behandeling van een psychose de psychiater dus tussen de klippen moet doorzeilen. Hij of zij moet tijdig medicijnen inzetten gedurende de actieve psychotische episode, maar waarschijnlijk de dosering ervan ook weer tijdig terugbrengen als de symptomen dat toelaten.

Tot op heden was onduidelijk hoe lang medicatie moest worden voortgezet en of het meerwaarde had de dosering van de medicatie te verminderen. Dit onderzoek laat zien dat bij patiënten, die goed zijn hersteld van een eerste psychotische episode, de dosering van antipsychotica al vroeg moet worden verminderd, met het oog op het herstel van functioneren op lange termijn.

De studie van Lex Wunderink, Roeline Nieboer, Durk Wiersma, Sjoerd Sytema en Fokko Nienhuis werd uitgevoerd door de Afdeling Psychiatrie van het UMCG en GGZ Friesland in samenwerking met 6 andere GGZ-instellingen en werd gefinancierd door Janssen-Cilag Nederland en GGZ Friesland.

Noot voor de pers

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de persvoorlichters van het UMCG, bereikbaar op telefoonnummer (050) 361 22 00. Persberichten van het UMCG zijn ook te raadplegen op www.umcg.nl. U kunt zich ook abonneren op de digitale nieuwsdienst van het UMCG. Kijk voor meer informatie onder 'nieuws' op www.umcg.nl. Meer weten over het wetenschappelijk onderzoek van het UMCG? Kijk dan op www.kennisinzicht.umcg.nl. Volg het UMCG ook via Twitter: @umcg

Halvering kans op Psychose door vroege Interventie

Tue, 11 Jun 2013 08:47:00 +0100

Half juni zag ik het bericht dat Prof. dr. Mark van der Gaag een zogenaamde 'Parel' had ontvangen van ZonMW, een organisatie die via subsidies gezondheidszorgonderzoek en innovatie wil stimuleren. Uit het onderzoek van van der Gaag (zie afbeelding) zou blijken dat als mensen met een zogenaamd ultra-hoog-risico in een vroeg stadium cognitieve gedragstherapie en psycho-educatie krijgen de kans op een eerste psychose met de helft zou kunnen worden gereduceerd.

Ook al kun je zo je vraagtekens zetten bij psycho-eductie rondom psychoses vanuit de GGz, lijkt het natuurlijk wel positief dat er door cognitieve gedragstherapie een eerste psychose voorkomen kan worden. Je zou kunnen zeggen dat door 'er vroeg bij te zijn' er wat andere denk- of voelpatronen aan te leren zijn waardoor die enge 'hersenstoornissen' toch niet hoeven op te treden. Hieronder een artikel afkomstig van de site van ZonMW.

Parel voor onderzoek preventie van psychose

Prof. dr. Mark van der Gaag, hoogleraar Klinische Psychologie (VU Amsterdam), ontving op 30 mei 2013 een ZonMw Parel uit handen van Marleen Barth, voorzitter van GGZ Nederland. Hij leidde de succesvolle EDIE-NL studie naar de preventie van psychosen.

In ons land heeft 4% van de bevolking een erg hoog risico op een psychose, ofwel een ultrahoog risico (UHR). Wie eenmaal een psychose heeft gehad, heeft een grote kans op herhaling. “Deze mensen leiden vaak een moeizaam bestaan”, zegt Mark van der Gaag. De hoogleraar is ook hoofd van het psychose-onderzoek bij Parnassia.

Wereldwijd

ZonMw onderkent het belang van de preventie van psychosen en subsidieerde de EDIE-NL studie (Early Detection and Intervention Evaluation). In deze studie werd voor het opsporen van mensen met een UHR de PQ-16 ontwikkeld. De Prodromal Questionnaire is een handzame vragenlijst met 16 vragen die inmiddels wereldwijd wordt gebruikt. In het onderzoek kreeg de helft van de cliënten met de diagnose UHR bovendien een nieuwe, aanvullende behandeling: cognitieve gedragstherapie in combinatie met psycho-educatie. De vergelijking met de controlegroep laat zien dat deze aanvullende behandeling duidelijk effect heeft. Met de interventie halveert de kans op een eerste psychose. Daarnaast neemt de ernst van de klachten duidelijk af. “Met relatief weinig middelen kunnen we veel leed voorkomen”, zegt Mark van der Gaag. De interventie is inmiddels ook kosteneffectief gebleken, aangezien het aantal langdurige ziekenhuisopnames afneemt.

Bewezen effectief

Deze studie is uitgevoerd binnen het programma Preventie van psychische aandoeningen, een deelprogramma van het vierde Programma Preventie. De interventie wordt waarschijnlijk als bewezen effectief opgenomen in een aanvulling op de ggz-richtlijn Psychose/Schizofrenie. Voor de praktijk schreef Mark van der Gaag met David van den Berg en Dorien Nieman een boek over de preventie van psychosen: CBT for Those at Risk of a First Episode Psychosis (2013). CBT is de Engelse term voor cognitieve gedragstherapie (CGT).

voor meer informatie: Factsheet (pdf)

Wetenschappelijk gezien slaat schizofrenie nergens op - uit Psy (2009)

Mon, 27 May 2013 17:15:29 +0100

In 2012 is het doek gevallen voor het GGz-blad Psy. Inmiddels blijkt ook de website niet meer in de lucht te zijn. Omdat er her en der vanaf de site Psychose Anders wordt verwezen naar artikelen die ooit op Psy waren terug te vinden, heb ik via het webarchief een kopie kunnen maken om de artikelen toch weer beschikbaar te maken, en de dode links te revitaliseren. Dit onderstaande artikel verscheen in augustus 2010 in het webarchief, maar stamt waarschijnlijk uit 2009 op www.psy.nl. Dit leid ik af uit een verwijzing naar dit artikel op een fok.forum van mei 2009.

In de schizofreniezorg is een nieuw begrip, remissie, bezig school te maken. Is dit louter een nieuw speeltje van behandelaars of kunnen patiënten en cliënten er ook hun voordeel mee doen?

Die vraag stond centraal tijdens de discussiemiddag op 22 oktober die door de Nationale Remissie Werkgroep in Amersfoort belegd was. En een discussie werd het zeker. Daar stonden de aanwezige ervaringsdeskundigen garant voor. Een deel van hen is nauw betrokken bij de de HEE-beweging (herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid), die mede door Wilma Boevink, medewerker van het Trimbos-instituut, is opgericht.

Hoop bieden
De afgelopen jaren is er vanuit Amerika een beweging onder behandelaars op gang gekomen die patiënten hoop wil bieden. Hoop dat ze net als iedereen wat van hun leven kunnen maken. Door psychiaters is daartoe een nieuwe uitkomstmaat – remissie – ontwikkeld. Deze is goed bij de behandeling van psychosen en schizofrenie te gebruiken.
Als een patiënt een half jaar lang zo weinig last heeft van zijn symptomen dat zijn dagelijks functioneren nauwelijks belemmerd wordt, dan is er sprake van remissie, aldus psychiater Niels Mulder. ‘Als je erg veel last hebt van je symptomen, is het heel moeilijk om bezig te zijn met je dagelijks functioneren. Maar als je symptomen minder opspelen, is dat een goed begin om aan je herstel te werken.’

Vastgeroest denken openbreken
In haar weerwoord benadrukte Wilma Boevink dat deze nieuwe tool van psychiaters vooral iets zegt over de huidige praktijk binnen de psychiatrie. ‘Er wordt enorm veel tijd in gestoken om een diagnose vast te stellen. En als eenmaal vaststaat dat je schizofreen bent, krijg je te horen dat het nooit meer goed komt met je. Dat zijn de verhalen die wij in de HEE-beweging van de mensen horen die dat overkomen is.’

Toch staat Boevink beslist niet afwijzend tegenover het idee van remissie. ‘Integendeel. Ik ben er positief over. Het breekt eindelijk het vastgeroeste denken over schizofrenie als een gedoemde ziekte open.’ Toch waarschuwt ze wel voor een te groot optimisme. ‘Ik zie in de discussie hierover toch steeds weer het begrip schizofrenie opduiken. Voor je het weet zijn we weer over schizofrenie als een hersenziekte aan het praten. Terwijl je weet dat dat helemaal niet bestaat.’

Nieuwe diagnose op komst
Vanuit de zaal kwam dan ook de oproep aan psychiaters om nu eens lef te tonen en eindelijk op te houden met patiënten als schizofreen te diagnosticeren. Discussievoorzitter en psychiater Jim van Os greep die kans aan om zijn stelling te poneren dat het wetenschappelijk gezien volstrekte onzin is om schizofrenie als een hersenziekte te beschouwen. ‘Wat wij schizofrenie noemen, is alles behalve een duidelijk afgebakende ziekte.’ In een binnenkort te verschijnen nummer van het British Journal of Psychiatry komt hij met een voorstel om de term schizofrenie helemaal te laten vallen en te vervangen door de vooralsnog Engelstalige diagnoseSalience Dysregulation Syndrome (SDS) – een Nederlandse vertaling laat nog op zich wachten.

Voetbaltermen
Eensgezind werd de bijeenkomst afgesloten met de vaststelling dat remissie in elk geval een stap in de goede richting is. Directeur van het kenniscentrum Rehabilitatie, Jaap van Weeghel, vatte de conclusie treffend in voetbaltermen samen: ‘Remissie kunnen we zien als een soort remise – het is beter dan niks. Echte winst kunnen we echter pas boeken als we voluit de weg naar herstel inzetten.’ (MvK)

Meer informatie over remissie: www.inremissie.nl

Lees hier bericht Wilma Boevink bijzonder lector Herstel

De Wereld, het Systeem en Wij

Tue, 23 Apr 2013 18:18:37 +0100

Hieronder volgt een artikel geschreven door A.V., waarin ze haar ervaringen met de psychiatrie inkadert in andere systemen en ontwikkelingen.

"De Nieuwe Tijd is begonnen en NU? -Waarom nog steeds de Wereld op drift: Waarom is er nog zoveel mis in de wereld? Mensen blijven zich dit afvragen. Wat er allemaal mis is of lijkt, hoef ik niet op te noemen. De kranten staan er vol mee en de journaal's en actualiteiten rubrieken brengen het via de t.v. binnenkamers met beeld en geluid. De kern van de zaak is dat we van onszelf vervreemd zijn.

Hoe zouden we onszelf kunnen verbinden aan een financieel systeem dat zich inmiddels door een eenzijdig hebzuchtig beleid zichzelf heeft omgebracht.Ons onderwijs is vaak voor zowel de leerling danwel leerkracht demotiverend, te gericht op prestaties, nog steeds veel feitenkennis, de eigen en de sociale intelligentie komt hierbij in het geding. En niet te vergeten de verschillende dogmatische Godsdiensten die elkaar bevechten aangezien ze allen denken dat hun God en religie De Waarheid is.

En de tegenwoordige politiek die al jarenlang denkt alles te kunnen ondervangen met regels en wetten die de "gehoorzame" burger op een verkeerd spoor zet. Dan heb je nog de reguliere geneeskunde, w.o. de GGZ, waarin ikzelf ervaring heb met hun werkwijze, wat onder meer de aanleiding is dat ik dit artikel schrijf. -De wereld, het systeem en ik: Eerst zal ik nog iets toelichten over Hooggevoeligheid.

Hooggevoeligheid is iets anders dan overgevoeligheid want deze eigenschap kan je bij ieder mens vinden, dit is meer een zaak van het ego. En kenmerken van HSP-er, High Sensitief Person, deze kenmerken komen ook wel voor bij meerdere mensen. Alleen bij een hooggevoelig iemand spelen meer kenmerken een rol en worden ze versterkt waargenomen, waardoor ze nog al eens een verkeerd stempel krijgen omdat het als een klacht wordt gezien.

Voor degene die het betreft heeft dit nogal impact, aangezien dat hij als "niet goed" wordt bestempelt. Zo voelt hij zich geen volwaardig lid van de maatschappij,dit kan zo op hem drukken dat hij zijn leven hierop inricht, zich dus richt op de beperkingen en niet op zijn kunnen. Iedereen kan begrijpen dat dit schadelijk is en kan zijn, zowel voor degene die het betreft, als voor de maatschappij, een mens die geen respect krijgt, of respect voor zichzelf kan opbrengen wordt onverschillig, heeft niets meer te verliezen. (Waar hij staat kan natuurlijk vervangen worden door zij.)

Bij mij werd toen ik 54 jaar was n.a.v. een Manische Psychose, de ziekte Manisch Depressieve Stoornis gediagnosticeerd. Over deze ziekte had ik wel eens gelezen, zij het over de extremen, deze zijn immers het interessantst. Gelijk riep ik; zeer verontwaardigt, en terecht bleek later, "dat heb ik niet". Maar eerlijk is eerlijk zo'n plotselinge heftige manie is niet gemakkelijk op te sporen. Wel is het zo, net als met alle symptomen; het komt ergens vandaan, het komt niet uit de lucht vallen. Hier wordt mijns inziens in de GGZ veel te laconiek mee omgesprongen en daardoor te snel een standaard label aan opgehangen.

Zelf heb ik mij dat stempel nooit toege-eigend, zelfs nooit getwijfeld of ze misschien toch niet gelijk konden hebben. Tussen de episodes in was ik een "normaal" mens. Aan de "lotgenotenlijn"kreeg ik veel verhalen te horen van "lotgenoten," zodoende wist ik van hun problemen. En die waren er ook buiten de episodes om, ook schrok ik soms van de hoeveelheden medicijnen, meerdere verschillende soorten, die ze kregen voorgeschreven. Zelf noemde ik mij een plus-minus mens, vanwege mijn enorme brede belangstelling, wat zich vooral uitte in het lezen van vooral informatieve boeken op velerlei gebied, vandaar toen die toepasselijke benaming.

Mijn eigen ervaring was wel dat de plotselinge manische psychoses optraden i.v.m. een zekere gevoeligheid. Tevens wist ik dat ik kenmerken vertoonde van een HPS-er, High Sensitief Person. Tot voor kort wist ik niet dat deze jas mij zo precies zou passen. Vooral de benaming SIM; Sensitief Intelligent Mens. Dat ik niet ziek ben, is voor mij duidelijk en als ik zie hoe het er in de wereld aan toe gaat en hoe er op gereageerd wordt, weet ik zeker dat ik geestelijk gezonder ben dan een hoop volwassenen of ze nu weinig dan wel veel in de melk te brokkelen hebben.

Daaraan hoefde ik zelf niet te twijfelen ook al door fijne en vaak diepgaande gesprekken die ik met mensen heb, en het vertrouwen wat ze mij schenken door wat ze vertellen, ze merken dat ik kan luisteren zonder te oordelen en met empathie. Uit ervaring weet ik dat dit niet is aan te treffen bij mensen die meer trekken vertonen van wat de symptomen aangaat van een Manische Stoornis. En dit soort gesprekken zijn voor mij erg waardevol aangezien ik zo'n niet passend stempel heb opgedrukt gekregen. Ik werd daarop toch afgerekend, in het dorp waar ik woon.

Zelf was ik hierover heel open, wilde er wel alles over vertellen maar kreeg vaak geen kans, soms leek het wel of mensen bang waren dat ik ze kon besmetten door er alleen maar over te praten. Wel kreeg ik de indruk dat erover gepraat werd, al wisten ze niet van de hoed en de rand. Mensen kunnen goed invullen, dat is veiliger. En ik kan mezelf dan wel niet ziek vinden, zeker weten dat dit zo is. Maar verklaar naar de buitenwereld maar eens die manische psychose, de meeste mensen vinden alles eng wat buiten het "gewone" gedrag valt. De psychiater incluis.

Mijn kwartje viel, pardon; verkeerde omschrijving, want mijn kwartje was al gevallen, ik kon het weer oprapen. Onlangs kreeg ik een boek in handen van Barbara Driessen: "Sensitieve Intelligentie". Barbara is een veelzijdige psychotherapeut. Zij omschrijft hierin vier types : "Het mentale type", "Het emotionele type", "Het somatische type", en "Het spirituele type: "hoopt er inspiratie op te doen op een verbindend niveau". En het is vooral dit laatste type wat zo goed bij mij aansluit. "Dit type is geinteresseerd in spirituele onderwerpen. Hij denkt en leest er veel over. Het is voor hem een troost dat er meer is tussen Hemel en Aarde, (.....) Hij voelt de opdracht om de eenheid te gaan zien in alles". Echt waar, mij op het lijf geschreven.

Wat er aan toegevoegd wordt is dit: "De valkuil voor dit type is euforie en manie". Dit klopt!!! en op deze manier heb ik het ook ervaren Vandaar dat het kon gebeuren, dat ik in 2002, lekker in mijn vel zittend, niets aan de hand, in de familiekring liep het ook allemaal lekker, alles was goed, nergens spanningen of problemen. Ik voelde mij heerlijk, inderdaad achteraf euforisch, maar op zich niet verwonderlijk, aangezien ik niet heb mogen doorleren al wilde ik dit heel graag, verstandelijk behoorde dit zeker tot de mogelijkheden.

Die euforie was dus wel te plaatsen want nu had ik bijna twee mooie studies afgerond, toen sloeg het "noodlot" toe. Voor mij was dat zeker zo, ik had op dat moment mooie plannen voor de toekomst. Het was als een donderslag bij heldere hemel, voor mij, maar absoluut voor mijn man en kinderen, die enorm zijn geschrokken. Dan kom je onwetend met deze symptomen bij de GGZ terecht, dan gaan ze je "behandelen" wat begint met je te stigmatiseren, anders kunnen ze de "juiste" medicatie niet toepassen.

Meestal word je behandeld door iemand die doet voorkomen of hij weet wat goed voor je is. Het zou mooi zijn als de psychiater die wijsheid in pacht heeft, maar zo is het niet. De "wijsheid" van hem is feitenkennis en veelal standaard uit de DSM-IV, het handboek in de psychiatrie, binnenkort de DSM-V. Na ik heb begrepen worden hier nog meer klachten omschreven, klachten die normaal zijn na een ingrijpende gebeurtenis, als een psychische ziekte. Het boek schijnt te zijn ontstaan uit belangenverstrengeling van verschillende instanties met als hoogste belanghebbende de farmaceutica.

Bij die instantie kom je als mens met je klacht, die klacht die een symptoom van een oorzaak is, een klacht/symptoom die zo wordt gezien en behandeld dat het je van jezelf vervreemd. De GGZ kijkt nog steeds door de bril van een verouderd mechanistisch wereldbeeld. Zo kunnen ze mensen wel "behandelen" op hun manier, met hun in wezen achterhaalde visie, maar niet begeleiden. Begeleiden is naar mensen luisteren. Behandelen is zeggen wat mensen moeten. Zolang er geen plaats is voor een breder perspectief; waarin het bewustzijn de juiste plek krijgt, is er tussen de psychiater en de cliënt geen goeie verstandhouding mogelijk. Immers de cliënt voelt zich niet serieus genomen.

De psychiatrie beperkt zichzelf behoorlijk met hun denkwijze als zou het bewustzijn alleen in het hoofd zitten. Hiermee doen ze niet alleen zichzelf maar vooral de cliënt tekort. En het onbegrijpelijke hieraan is dat de fysica al jaren is afgestapt van dit mechanistisch denken. Nog gekker is dat ik dit weet als leek. En deze gestudeerde mensen die pretenderen anderen te behandelen, hier volledig aan voorbij gaan. Zoveel invloed heeft dus macht en geld. Vanzelfsprekend wel gekoppeld aan angst, want verandering vergt moed!!!

Door die economische invloed, verbonden aan macht, wordt de mens in zijn wezen aangetast. Maar laten we dit niet vergeten: "wij laten het ook toe."

-De wereld, het systeem en wij
Wat is in deze de schuldvraag? en wie is dan de schuldige? Immers er worden symptomen als ziekte bestempeld en zodanig behandeld. Bij mij was het ontstaan door een gevoeligheid waarvan ik de grenzen niet kende, voor hoeveel andere mensen in de maatschappij geldt dat? Als er alleen maar wordt behandeld, volgens bestaande richtlijnen, n.a.v. cijfertjes, statistieken, gebaseerd op onderzoeken, onderzoeken waarvan meestal niet alle factoren bekend zijn, het onderzoek kost geld, wie betaald dat? dus wie is de belanghebbende.

Het is bekend dat onderzoeken wel worden gemanipuleerd i.v.m. kosten en winst. Dit speelt allemaal een rol, waar blijf je dan als mens? Een schuldige is niet aan te wijzen in dit huidige systeem met standaard richtlijnen en protocollen waar ze zich achter kunnen verschuilen. Bovendien heb ik niet de behoefte om hier een schuldige aan te wijzen, dit zorgt voor weerstand en verzet. Daarbij komt dat we allemaal in dit schuitje zitten van dit huidige systeem. Er wordt nog steeds uitgegaan van afgescheidenheid, en creëer je weerstand en verzet dan stokt de energie en stroomt de levenskracht niet.

De overal aanwezige levenskracht die zorgt voor de verbinding. Ik wil niet oordelen of veroordelen, laat dat duidelijk zijn; we hebben allemaal meegewerkt aan deze wereld, veelal onbewust, uit onmacht en onwetendheid. Nu we zo duidelijk inzien dat het onze evolutie geen goed doet, dat we zo niet meewerken. Integendeel; zo'n systeem werkt tegen ons. Het systeem als zodanig is mensontwaardig. Dus....het zal moeten veranderen. Het is mijn idee om hier feitelijke informatie te geven, er zijn zoveel regels en wetten, de meeste mensen denken dat die er zijn voor ons welzijn.

Dit zou zo moeten zijn, maar waarom is er dan zoveel onvrede, gaat er veel fout in onze overgeorganiseerde maatschappij. Er gebeurt van alles wat het daglicht niet kan verdragen. Het systeem als zodanig werkt niet meer voor de tegenwoordige mens. Er zijn niet voor niets zoveel uitwassen, dat is een symptoom dat de stekker uit dit systeem moet worden getrokken. Dit is een citaat van Carl Gustav Jung: "Misschien is al het verschrikkelijke in zijn diepste wezen "iets" hulpeloos, dat om onze hulp vraagt." Men kan op de werkplek binnen elk systeem zien wat er fout gaat: Wat doe je dan? zeg je: ik heb het niet geweten? of; ik moest zo handelen? hou je je dus van de domme. Wij mensen zijn niet dom. "Ze" willen ons wel dom houden, dat past goed in het huidige systeem; dat aan de economie is gebonden.

Er is bijna geen nieuwsbericht dat niet over geld gaat. (Ik doe allang aan nieuwsvasten dat bevalt goed.) Eerst economie dan pas de mens. Verkeerde volgorde. De mens zou weer vooropgezet moeten worden, dan volgt als vanzelf een gezonde economie. Een gezonde economie zit niet zo in elkaar dat de ene mens zich verrijkt over de rug van de andere. Eigen verantwoordelijkheid heb ik hoog in het vaandel, jij zit op die plek, of je nu werkt in het ziekenhuis, onderwijs, kantoor of soldaat bent. Vergeet niet: "JE BENT IN DE EERSTE PLAATS EEN MENS." Wat je doet; dat doe jij, jij denkt, jij voelt en handelt, dus kun je niet wegkruipen achter welk systeem dan ook.

Jij hebt intuïtie, een geweten, een innerlijk weten en verstand als gereedschap meegekregen. Je wordt geacht dit te gebruiken. Werken met ons hart; dat geeft weer kwaliteit van leven. Als we respect hebben voor onszelf en wat we doen; dan hebben we het ook voor een ander. Dat bedoelde ik met de afsluitregel van het vorige blokje: "we laten het gebeuren" Door alles waar ik mij in heb verdiept, vanuit mijn brede interesse, en omdat ik weet dat ik een onterecht stempel heb gekregen werd mij heel veel duidelijk. Wat mij aan de ene kant blijheid verschafte maar aan de andere kant ook droefheid. De droefheid vooral omdat ik inzag wat de ene mens de andere aan kan doen. Onbewust maar ook willens en wetens.

De sterkere wil schijnbaar in deze wereld altijd macht uitoefenen over de zwakkere. Maar de vraag is hier wel; wie is dan de sterke en wie de zwakkere. Ben jij werkelijk zo sterk als jij het nodig vindt te heersen over je gelijke? Ontleen je hieraan je identiteit en zekerheid? Dat is een kant van mijn droefheid. Ik verdiepte mij in de problematiek van de verschillende geneeswijzen, met name de tegenstelling van de Westerse en de Oosterse. Heel andere uitgangspunten.

En ook hier: Blijdschap-Droefheid. Blijdschap om wat er allemaal mogelijk is; waar je eigen lichaam allemaal toe in staat is: "het zelf genezend vermogen." Droefheid om de manier waarop het in de westerse geneeskunde wordt ingekrompen; de zienswijze hier is de genezing moet van buiten komen. De symptomen worden veelal aangetoond door machines en meetbare apparatuur. De uitspraak van Voltaire schiet mij te binnen: "Artsen stoppen middelen, waarvan ze weinig weten om ziekten te genezen waarvan ze nog minder weten in mensen van wie ze niets weten." Blijdschap aan de ene kant dus: Dat er zoveel mogelijk is.

Dan de tegenstelling: men blijft, terwijl de mens èèn geheel is, "Ziel, geest en lichaam," opsplitsen, ze blijven bij dat mechanistische model. Bij de afgescheidenheid. Nog steeds kan ik mij kwaad maken dat een mens niet als volwaardig wordt gezien, door zo'n opgeplakte sticker. Er wordt volledig voorbij gegaan aan de andere kwaliteiten, alleen de beperking wordt gezien. Bovendien wat nog erger is; hij gaat leven naar zijn beperking; de verslagenheid kan zo groot zijn dat hij niet op zoek gaat naar zijn eigen kunnen, zo'n invloed kan zo'n sticker hebben, met alle gevolgen van dien. Want een mens die geen respect meer heeft voor zichzelf, dus niks meer heeft te verliezen, waar is die toe in staat?

Mensen zijn ongelukkig, worden ziek, komen buiten de maatschappij te staan. Er is geen waardering voor de mens zelf, alleen voor z'n prestaties, bezit en macht. Dit maakt geen mooie mensen die van zichzelf houden, die respect hebben voor zichzelf, immers ze moeten eerst ergens aan voldoen: uiterlijk, studeren, diploma's halen, geld en spullen vergaren, presteren op veel gebieden. Wanneer ben je zo een volwaardig mens. Als je steeds op de letterlijke en figuurlijke weegschaal moet; je moet afvragen: word ik wel goed bevonden, zowel door mezelf en door de rest van de wereld? Met vergelijken kom je nooit bij jezelf uit.

Jij bent Uniek, nergens is er nog zo'n iemand. Maar door alles standaard te willen en in regeltjes te persen is de maatschappij gegroeid tot wat die nu is. Hokjesgeest, want er zouden eens mensen willen ontsnappen. Die mensen zijn er gelukkig wel, zoeken eigen grenzen op en voelen zich vrij. Sommige manieren van ontsnappen loopt vanuit ons perspectief niet goed af, ik bedoel hiermee; zelfdoding. Mensen die hiervoor kiezen, willen niet dood, maar wel graag een ander leven, dit leven wat ze wordt opgelegd, waar ze zich in moeten passen, dat past hun niet.

Ons zicht er op is medelijden, onbegrip, natuurlijk verdriet, heel menselijk want die keus is voor ons onbegrijpelijk. Ik heb er grote moeite mee dat mensen niet voor vol worden aangezien. Hierbij heb ik het niet over geestesziekte, hoewel wanneer is dit het geval? Ik ben niet zo weg van "dat is onomstotelijk bewezen". Mensen kunnen anders zijn, denken anders, gedragen zich anders. Dus maar in een hokje stoppen; stempel erop "Niet geschikt," voor wie of wat? En wie beslist dat? Als je als mens niet gekend wordt zoals je bent, doet dat verrekte pijn, om steeds maar te denken dat de anderen wel goedgekeurd zijn door de maatschappij, gewaardeerd worden met geld en goederen, zich kunnen identificeren met hun baan , vrienden en hobby's, etc.

Je gaat ervan uit dat er iets aan jou mankeert, anderen kunnen immers meekomen in de ratrace. Je wil meedoen, dus aanpassen maar, dat lukt niet op de duur, dan ga je aan jezelf voorbij. Je EGO wil wel, maar je echte ik zegt; zo is het genoeg. Het is ons geboorterecht om volledig mens te zijn. Om onze eigenheid te leven. Dat is in deze maatschappij met het aanverwante systeem bijna niet mogelijk. De mens is gewend zich aan te passen, het is zo gegroeid, het lijkt of het zo hoort. Maar het is NU tot hier en niet verder. Dit systeem is dan ook vastgelopen omdat de mensen buiten spel zijn gezet. Er werken mensen binnen het onderwijs, geneeskunde kortom wat voor systeem dan ook, die niet meer met die opgelegde regels kunnen werken, zij willen wel anders, maar weten ook niet waar te beginnen.

Ze hebben liefde voor het vak, kosten gemaakt i.v.m. studie, hypotheek andere vaste lasten, levensonderhoud, hebben verantwoording voor het gezin. Stap dan maar eens uit het systeem al ben je het er niet mee eens. Dit is bijna niet te doen, ook al is voor jou duidelijk dat het niet in dienst staat van de mens, terwijl dat het hoofddoel is. Er zijn nogal wat mensen die graag anders zouden willen maar geen idee hebben hoe dit aan te pakken.

-Werkelijke spiritualiteit
Werkelijke spiritualiteit is leven vanuit je kern, in feite onze natuurlijke toestand. Simpel!!! Maar hoe doe je dat? "Jezelf zijn en blijven in een wereld die zich dag en nacht inspant om een ander van je te maken-is het zwaarste gevecht dat een mens kan leveren; en geef het nooit op," dit is een citaat van e.e. cummings. Uit dit citaat, evenals uit het voorgaande, blijkt dat we ons laten afleiden van onze kern. Er bestaat niet echt een eenduidige definitie van spiritualiteit en bijna iedereen heeft weer een andere opvatting over het "onderwerp." Spiritualiteit gaat over alles wat je beweegt, wat zin geeft aan het leven. HET GAAT OVER BEWUST WORDEN.

Over spiritualiteit bestaan nogal wat misverstanden. Vaak wordt er een scheiding aangebracht van: "zij zijn spiritueel, maar daar hoor ik niet bij, daar ben ik te nuchter voor en hou me niet op met dat zweverige gedoe". Terwijl echte spiritualiteit niet zweverig is. Integendeel. Het dogmatisch geloof is niet spiritueel of misschien een uit z'n verband getrokken vorm, aangezien alles spiritueel is. Ook al zijn mensen niet van een bepaalde Godsdienst, je hoort toch vaak dat ze wel geloven dat er "iets" is. Dit "iets" kunnen ze vervolgens niet concreet maken.

Dat "iets" zit vaag ergens tussen Hemel en Aarde, met een koppeling naar een eventuele God, Jezus en om het oneerbiedig te zeggen: de hele reutemeteut. Wij weten hoe de meeste Godsdiensten aan de mensen "verkocht" worden, en er op deze manier angst wordt gezaaid. "Gods wil is wet, God straft meteen, God ziet alles, God vind je zo niet lief en Jezus wil jou redden, mits jij je gedraagt volgens de regels van die dogmatische Godsdienst." Er ontstaan oorlogen omdat de ene Godsdienst beter zou zijn dan de andere, wie bedenkt dit? De mens!!! Hoe zal iemand dan kunnen geloven dat "iets" ons tot innerlijke vrede zal leiden?

In spiritualiteit hoef je niet geloven dat is overal. Spiritualiteit betekend: Bezielde Levenskracht. Onze hele kosmos is bezield. Wie zijn spiritualiteit ontkend, ontkend zijn eigen wezen, onze kern; onze ziel; ons bewustzijn, die vanuit ons hart contact legt met ons Hogere zelf, daar is niks zweverigs aan. Dit is de zin van ons bestaan. Dit is onze kracht, onze levensbron. De bron waar je vandaan komt en weer naar op weg bent. Dat vage "iets". Allemaal zijn we op reis, op levensreis, niet naar een onbekende bestemming, hoe de reis verloopt is onduidelijk en onzeker, we hebben hierbij geen GPS of spoorboekje, alleen ons innerlijk kompas, dat ons vooral de weg wijst in het Hier en NU. "Let, als je naar een doel reist, goed op de weg.

De weg leert je de beste manier om er te komen." (Paulo Coelho) In het NU leven wij, we kunnen kijken naar het verleden maar er niet in leven, we maken plannen voor de toekomst maar we leven niet in die toekomst. We leven NU. "De beste profeet voor de toekomst is het verleden," een citaat van Lord George Byron, dit is een variatie op "de geschiedenis herhaalt zich". Deze beide gezegdes vind ik zo horen bij het oude paradigma. Een van mijn motto's is: "wat gisteren zo was hoeft vandaag niet zo te zijn". Dan is alles mogelijk, wij hoeven ons niet te beperken. We leven tenslotte in het veld van de onbeperkte mogelijkheden.

Om ons hier op aan te sluiten is gemakkelijker geworden omdat de sluiers dunner zijn geworden, doordat meer mensen hun spiritualiteit zijn gaan leven, is het collectieve bewustzijn a.h.w. opgetild. Gelukkig gaan steeds meer mensen inzien dat wij persoonlijk kunnen bijdragen aan een wereld zoals wij hem graag zouden zien, dit is de werkelijke betekenis van: "Verbeter de wereld en begin bij jezelf." Dit is absoluut geen loze kreet. Maar laat ik terug komen op onze levensreis met z'n onzekerheden. Met onzekerheid kunnen we slecht overweg, we bouwen, tenminste dat proberen we, allerlei zekerheden in. Het gekke is dat nu juist die zekerheden ons de das omdoen, niets staat meer vast.

Een kat in het nauw maakt rare sprongen. dat zie en merk je overal om je heen. Ja nog steeds: "De wereld op drift." We blijven wijzen naar anderen en naar de maatschappij, (politiek) Zij doen het fout, zij moeten veranderen. Natuurlijk moet het veranderen, maar de verandering: Dat zijn Wij!!! We blijven zeuren, mopperen, zijn beurtelings boos dan wel verdrietig en wat al niet meer. Kortom we voelen ons machteloos en dit is een allemachtig rotgevoel, omdat je er totaal niks mee kan. Wat komt er allemaal niet voort uit machteloosheid?

En het brengt ons geen stap verder. Dus zou ik zeggen: "Neem je spiritualiteit op en stap in jouw kracht, alleen op deze manier zullen we de wereld kunnen veranderen." Iemand anders doet het echt niet voor ons. Wij zijn de wereld. We kunnen ons bewust aansluiten op het collectieve bewustzijn wat wij met ons allen veelal onbewust hebben gecreëerd. Ergens in 2007 schreef ik dit in mijn dagboek: "Gedachtenkracht": Wij zijn zender en ontvanger. Er vinden vele gebeurtenissen plaats in de atmosfeer om ons heen.

Als we ons open stellen en onze gedachten de vrije loop laten, en we ze slechts waarnemen, zonder te oordelen, komen er andere inzichten op ons pad. Wij fungeren a.h.w. als een satelliet. Belangrijk is wat we er mee doen, geven we ze een positieve of negatieve lading. Kortgezegd: "Liefde of angst." want wat wij uitzenden wordt versterkt. Daarom zijn onze overtuigingen en intenties van belang. Wat wij van belang achten wordt groter, wat aandacht krijgt groeit immers. Gedachten van ons mensen zijn krachten voor de aarde en het Universum waarop en waarin we leven. (....) Zo bezien kunnen we zelfs in ons eentje veel bijdragen aan onze wereld.

Dus......Wat; Machteloosheid? Sommigen van ons geloven nog steeds dat God goede mensen schiep en dat satan voor het kwade zorgt. Mensen verleidt tot het kwade, waar is dan de eigen verantwoording? Goed versus kwaad, weer die afgescheidenheid. Dualiteit is geen eenheid. In de bijbel staat dat God ons mensen schiep naar zijn evenbeeld, hierdoor is de verwarring ontstaan, wij hebben n.l. van God een mens gemaakt met menselijke eigenschappen, bovendien iemand die de hele wereld regelt. Dan vragen mensen zich af: hoe kan dat? hoe bestaat dat? hoe kan God dit toestaan. Maar we vergeten dat God niks wil!!!

Ons is de vrije wil gegeven, een heel groot goed. wat er met dat evenbeeld bedoeld wordt is dat wij net als God een wezen zijn uit Liefde geboren en tot onvoorwaardelijke liefde in staat door onze Goddelijke kern: onze spiritualiteit. Dat betekend dat we niet klein en nietig zijn, dat we niet alleen het wezen zijn dat zichtbaar is. Integendeel we zijn zoveel groter door onze innerlijke kracht, die kracht die de sleutel is tot verandering. Dat wij onze spiritualiteit kunnen leven en beleven komt omdat onze ziel voor dit aardse leven heeft gekozen.

Ons bewustzijn/ziel heeft dit lichaam aangenomen, het voertuig waarmee we ons aards leven kunnen vervullen. Er zal ons niets overkomen wat niet bij ons bewustzijn past. Ook al kunnen we dat op het moment dat er iets onvoorstelbaars gebeurt niet geloven. Dit leven is een leerproces en kent geen toeval alleen synchroniciteit. Het is onvoorstelbaar dat dit ons enige leven zou zijn, afgescheiden van alles en iedereen. Hoe zouden we dan kunnen leren en evolueren? Evolutie is echt niet alleen de technologische vooruitgang gekoppeld aan economische groei. Juist niet, het is een bijkomstigheid.

Dit is voor de meesten van ons niet zichtbaar omdat het verstand als de motor van alles wordt gezien. Dat is de reden dat de juiste evolutie/spiritualiteit over het hoofd wordt gezien. Of is het niet willen zien? We kunnen toch niet evolueren alleen door overlevering? Kale feiten die soms ook later fout geinterpreteerd schijnen te zijn? Gevoelloze feitenkennis? Hoe valt het te verklaren dat onze kinderen niet blanco worden geboren? Kijk eens in die wijze oogjes van pas geboren baby's, ze hebben wijsheid van zichzelf, als wij louter en alleen onze genen zouden doorgeven was er dan sprake van evolutie, spiritualiteit?

Die eigen wijsheid van de ziel, raakt onder gesneeuwd door onze opvoeding en schoolopleiding. Immers deze zijn nog steeds voor een groot deel gekoppeld aan dat verouderde mechanistische wereldbeeld. De "wereld op drift" jazeker. Is ontstaan omdat de meeste mensen van nu hier niet meer genoeg aan hebben. Er zit geen uitdaging meer in dit oude systeem, voor de mens van NU heeft het geen waarde meer. Men kan hiervoor geen respect meer opbrengen. Wat zichtbaar is in de maatschappij op veel manieren. Wij mensen zijn Uniek, elk mens is Uniek, van ons is er geen tweede exemplaar.

O.a. op school wordt voorbijgegaan en dus geen rekening gehouden met de verschillende intelligenties, die o.a. zo omschreven zijn door Deepak Chopra, een Hindoestaanse arts, een zuiver spiritueel ingesteld mens. Een man met een enorm breed perspectief. Bij verschillende intelligenties denk ik ook aan kinderen met een etiket zoals b.v. en o.a.: autisme, syndroom van asperger, ADHD en vormen van dyslexie. Deze kinderen en ook volwassenen met een onterecht etiket, zouden we ze anders bekijken en benaderen zien we wellicht geen beperking maar integendeel kwaliteiten waar we van kunnen leren.

Dat zal zorgen voor een rijkere en vooral gezondere maatschappij. Beperkingen worden vaak gezien als domheid. Terwijl het dikwijls een andere zienswijze is passend bij het referentiekader en vooral innerlijke wijsheid van die andere mens. Mensen in hun waarde laten is moeilijk als er stickers opgeplakt worden door een in hokjes denkende maatschappij. Door wat ik ben tegen gekomen in mijn leven weet ik dat eigenheid/ authenticiteit; je eigen spiritualiteit heel belangrijk is, niet alleen voor jezelf maar voor iedereen, als je tenminste een betere en mooiere wereld wilt creëren. Als je je zelf open en kwetsbaar durft opstellen, dan waarderen mensen je echtheid, en krijg je het terug.

Echtheid is natuurlijke geloofwaardigheid dat is niet verbonden aan verstand en denken, maar wordt rechtstreeks gevoeld. En omdat we mensen met elkaar zijn verbonden door een voor ons onzichtbaar web is dit meestal wederzijds. Dit is echt contact. Contact is een uit het Latijn samengesteld woord. Con betekent "met" of samen en tact is afgeleid van "tangere" wat aanraken betekent. Contact is dus een "wederzijdse aanraking". Eigenheid is je spiritualiteit: spiritueel handelen creëert meer spiritualiteit.

Dat levenskracht stroomt is belangrijk, dit zorgt voor verbinding. Dat het stroomt voel je lijfelijk want hiervoor heeft je hart een antenne. Deze fijne energie die hieruit voortkomt zorgt voor de verandering in de wereld, de verandering die zo nodig is voor de Aarde en de Mensheid, we zijn dus helemaal niet zo machteloos als wij denken. Nog steeds heeft spiritualiteit bij veel mensen een minder goed imago, daarom is ze een onbekende factor, ze is onzichtbaar en daardoor ongrijpbaar. Wie de spiritualiteit in zichzelf "ontdekt" en gebruikt, heeft z'n eigen Tom-Tom, het innerlijk kompas, precies als in de "echte" wereld, alleen werkt deze persoonlijke beter. want deze kan alleen jijzelf instellen, helemaal zelf programmeren.

Verbinding: als alles met elkaar verbonden is, denk dan eens na, hoeveel mogelijkheden zijn er dan? Alles kan!!! Sommige mensen zeggen: "eerst zien dan geloven," dat behoort bij het oude paradigma. Het nieuwe denken is: "eerst geloven en dan zien". Want bedenk wel; dat echt alles, maar dan ook alles uit de geest is ontstaan; zonder gedachte ontstaat er niets. Als je intentie goed is heb je n.l. verbinding met de energie die jij uitstraalt, die verbinding is er altijd, en is er altijd al geweest.

We hebben op een veelal onbewust niveau meegewerkt om deze wereld tot stand te brengen. Vandaar dat bewustwording voor ons allemaal belangrijk is, dit weten we door de Quantumwetenschap. Daardoor weten we dat onze gedachten ook energie zijn en zo hun invloed uitoefenen. En met iedere persoon die "ontwaakt" neemt het gewicht van het collectieve bewustzijn toe en wordt ontwaken voor andere mensen gemakkelijker. Tot het omslagpunt is bereikt. Dit is een nieuwe manier van denken die in dit nieuwe tijdperk past.

En hierin speelt ons innerlijk weten, de sleutel tot bewustzijn, een belangrijke rol. Want alleen de transformatie naar een nieuwe staat van bewustzijn zal een nieuwe Aarde van vrede teweegbrengen. Er wordt ook wel gesproken over een nieuwe hemel, b.v de hemel op aarde, maar de hemel is geen plaats maar juist een staat van bewustzijn. Zelf vind ik het prettig om op deze manier mee te kunnen werken, trouwens i.p.v. collectief bewustzijn wordt het ook wel Christusbewustzijn genoemd, bewust meehelpen de wereld te creëren, dit liever dan maar te blijven zeuren over alles wat fout gaat, of maar blijven zeggen dat we in een belachelijke, krankzinnige wereld leven, die we niet begrijpen.

Op deze wijze voel ik mij niet meer machteloos. Neem hierin mijn eigen verantwoording. Kapitein op eigen schip, ik bestuur mijn eigen voertuig. Zeg nou zelf; is hier ook maar iets zweverigs aan?" Wij mensen zijn er goed in om anderen na te apen, ook dingen die we in een ander veroordelen, dan werk je mee aan die negatieve spiraal en we willen toch juist die opwaartse, die ons naar een vredige liefdevolle wereld leidt, met plaats voor alles en iedereen? Vrije wil: de vrije wil is een gift, maar kan ook een vloek zijn.

Veel zaken spelen een rol; door je te vergelijken met anderen; wat zij doen en kunnen, dat zou je ook wel willen, maar dat lukt jou niet. Jaloersheid en frustratie kan het gevolg zijn. Met een ander vergelijken doet meestal geen goed. Je hoeft niet te kunnen wat een ander kan, jij hebt je eigen kwaliteiten. Elk mens is geboren met het gereedschap wat hij in dit leven nodig is, al is het soms even zoeken. Elk mens is gevoelig. In deze verstandelijk ingerichte maatschappij laten we niet graag onze gevoeligheid zien, die verbergen we meestal, zeker voor mensen die we maar half kennen, dit is jammer, onze gevoeligheid woont in ons hart. Het is onze kracht en absoluut niet onze zwakheid.

Evenals onze slechte eigenschappen, die durven we meestal ook niet toe te geven. Dit is menselijk, we zijn een spiritueel wezen maar we zijn niet heilig. Als ze ons vragen: "Ben je soms jaloers, ben je misschien kwaad?" weten we niet hoe gauw we nee moeten zeggen. Dat "Nee" komt zo snel, zonder er ook maar bij na te denken, of in te voelen of het waar is. Schaam je je voor deze slechte eigenschappen, schaduwkanten worden ze ook wel genoemd. Toegeven aan de ander hoeft niet, maar wees wel eerlijk naar jezelf toe.

Eerlijk zijn naar jezelf toe schept ruimte en waar ruimte is, is spiritualiteit; de levenskracht die stroomt en verbinding legt. Je ziet het: "Echte spiritualiteit is zo gemakkelijk", dit bedoel ik natuurlijk half grappig. Gewoon de mens zijn die je bent, Je leven leven zoals het voor jou goed voelt, maar tevens de ander de ruimte geven. Een ander behandelen zoals jezelf behandeld wil worden. Kortom: "Jezelf gelukkig maken zonder een ander te benadelen." Gebruik jouw eigen wijsheid die sowieso nooit ten koste gaat van een ander. We hadden het eerder over de levensreis, als je zekerheid kan vinden in de onzekerheid scheelt dat een heel stuk op je reis.

Je bent nog steeds op reis maar je voelt je thuis, de onzekerheid legt je geen beperking meer op. Je stapt a.h.w. in het grenzeloze, waar is je levensangst gebleven? Conclusie: "Wij zijn de wereld: wij zijn de maatschappij". "Wij leven samen in een bezield Universum." Er is geen zij. Dit is ware Revolutie; een win win situatie. Slachtoffers maken op wat voor manier dan ook, is niet menselijk. "Wij zijn de verandering" De verandering komt voort uit Liefde, liefde en respect voor onszelf en de natuur. De Natuur omvat alles en iedereen. Wij zijn AL-DAT-IS. Dit is Eenheidsbewustzijn."

Soteria opvang bij Emergis

Tue, 16 Apr 2013 20:03:41 +0100

Soteria: eerste opvang

Soteria is de opvang binnen Emergis voor mensen met een (eerste) psychose. De naam Soteria verwijst naar goede ontvangst. Mensen met een psychose worden bij Soteria opgevangen in een huis met een nadrukkelijke gezinssfeer. Hierover is een korte film gemaakt:

Bijzonder aan Soteria is de gezinssfeer. Dit laat de jonge bewoners herstellen in een huiselijke sfeer. Ook laat het aan de ouders zien dat het herstel in een veilige omgeving plaatsvindt.

“Zoals in ieder gezin wordt er samen ontbeten, geluncht en ’s avonds gegeten. We doen zelf de boodschappen en koken zelf. De dag is gevuld met allerlei activiteiten van sporten of werken op een zorgboerderij tot groepsgesprekken over stemmen en psychose.”

Het herstel van het gewone dagelijkse ritme, praktische bezigheden en het op een normale wijze samenleven met andere mensen kan een belangrijke bijdrage leveren aan de genezing van een psychose. Medicijnen worden in overleg met de cliënt voorgeschreven. Als mensen geen medicijnen willen, mogen ze het ook zonder proberen, mits daar goede afspraken over te maken zijn.

bron: http://www.emergis.nl/ik-zoek-hulp/ons-hulp-aanbod/psychose/een-eerste-psychose/soteria-eerste-opvang/

Kritische Uitzending Labyrint vol met waarschuwingen over DSM V en Medicalisering Gedrag

Tue, 16 Apr 2013 17:29:33 +0100

Op 7 april 2013 heeft de VPRO in het programma Labyrint aandacht geschonken aan de nieuwe versie van de 'psychiatrische bijbel', de DSM V. Het bevat kritische opvattingen van psychiaters als Allen France en Jim van Os. Ook komt Wilma Boevink aan het woord. Een echte aanrader voor iedereen die zich verbonden voelt met het gedachtegoed dat wordt verspreid via Psychose Anders.

Christina heeft overigens ook een stuk geschreven over deze uitzending. Je kunt dat lezen op haar eigen website.

Succesvolle Zorgmijders over leven met 'psychose' zonder zorg

Tue, 09 Apr 2013 08:34:57 +0100

Het onderstaande artikel is overgenomen van de website van het Trimbos Instituut welke het artikel op 4 april 2013 plaatste op haar site.

In het rapport 'Het gewone en het bijzondere' vertellen achttien mensen met bijzondere zintuiglijke ervaringen hoe zij een zinvol bestaan hebben opgebouwd zonder bij de GGZ hulp te zoeken.

Lang niet iedereen die stemmen hoort of een psychose doormaakt, zoekt professionele hulp. Niet al deze 'zorgmijders' zijn zorgwekkend. Een aantal weet een goed leven op te bouwen zonder, of met een zelfgekozen minimum aan hulp.

Ervaringskennis
Jenny Boumans van het Trimbos-instituut schreef een verslag over het onderzoek naar ervaringskennis van deze 'succesvolle zorgmijders' dat zij met wijlen Ingrid Baart van het Vumc uitvoerde. Het verslag biedt inzicht in de praktische en existentiële ervaringskennis die mensen ontwikkelen om zonder zorg een zinvol bestaan op te bouwen. Ook komen de redenen om GGZ zorg te minimaliseren en persoonlijke definities van succesvol leven aan bod.

De stereotypen voorbij
Uit de interviews werd duidelijk dat er niet één manier of één oplossing is om met bijzondere zintuiglijke ervaringen, zoals stemmen horen, om te gaan. Hoewel sommigen de ervaringen wel zien als onderdeel van een psychisch ziektebeeld, worden ze door anderen bijvoorbeeld betiteld als een helpende stem, een sensitiviteit, een paranormale ervaring, excentriek of hyperintelligent gedrag, een boetedoening, een veilige wereld om in terug te trekken of een defensiemechanisme. Uit de verhalen spreekt veel kracht en doorzettingsvermogen om op eigen wijze de ervaringen te (leren) overstijgen.

Tegelijk wijzen ze op de doorgaande strijd die het leven met bijzondere zintuiglijke ervaringen voor mensen betekent. Ervaringskennis omvat beide. De resultaten van het onderzoek dagen daarmee gangbare beeldvorming over mensen met psychoses uit. Ze ondergraven niet alleen het stereotype beeld van 'zieke patiënt' maar nuanceren net zo goed het beeld van 'zelfredzame zelfmanagers' die hun verschijnselen zomaar zonder hulp weten te regelen.

Het gewone en het bijzondere. Een onderzoek naar ervaringskennis van succesvolle zorgmijders

Meer informatie: Jenny Boumans jboumans@trimbos.nl on email

Share on print Share on twitter Share on facebook Share on linkedin

UMC Utrecht opent Stemmenpoli Jeugd

Tue, 26 Mar 2013 12:48:15 +0100

Hieronder een bijdrage van de site van het UMC Utrecht (1) over de stemmenpoli voor de Jeugd. Er lijkt in eerste instantie weinig gesproken te worden over biologische hersenstoornissen, waarbij ook gesteld wordt dat relatief veel kinderen wel eens 'een stem' horen (zo'n 10-30%), wat toch zou kunnen aangeven dat het eerder een bepaalde 'normale' uitingsvorm is van stress. Laten we hopen dat ze kinderen niet meteen een hersenstoornis aanpraten. Zie voor meer mogelijke interpretatieskaders het artikel over de vier metaforen (2).

----

Op 15 maart opent het UMC Utrecht de Stemmenpoli Jeugd. Het is de eerste polikliniek in Nederland die zich richt op het horen van stemmen bij kinderen en jongeren. Niet alleen biedt de polikliniek specifieke behandeling voor deze groep, ook wordt onderzocht wie een verhoogd risico loopt op psychiatrische ziekten en hoe die ontwikkeling voorkomen kan worden.

Ongeveer tien tot dertig procent van de kinderen en jongeren hoort wel eens een stem zonder dat iemand daadwerkelijk spreekt. Meestal gaat dat vanzelf over, maar bij een deel niet. Soms zijn de stemmen positief, maar ze kunnen ook negatief zijn en (vervelende) opdrachten geven. Kinderen kunnen daar angstig en somber door worden en er een negatief zelfbeeld van krijgen. Bovendien is het horen van stemmen een risicofactor voor het ontwikkelen van psychiatrische aandoeningen, zoals een depressie of psychose.

Specifieke behandeling en onderzoek voor deze doelgroep is dan ook belangrijk. Drs. Kim Maijer, werkzaam op de afdeling psychiatrie en (mede) oprichter van de Stemmenpoli Jeugd: “Kinderen die stemmen horen, worden ook nu wel eens door ons gezien, maar er is op dit moment nergens een specifiek behandelaanbod voor hen. Op de Stemmenpoli Jeugd willen we hierin voorzien, zodat nare stemmen al in een vroeg stadium behandeld kunnen worden om erger te voorkomen. Wij bieden specifieke behandelingen gericht op stemmen zoals cognitieve gedragstherapie en familiebegeleiding. Door middel van onderzoek willen we beter leren voorspellen welke kinderen een verhoogd risico hebben op een ernstige psychiatrische ziekte en hoe we dat kunnen voorkomen. Ook willen we voorkomen dat jeugdigen, zonder verhoogd risico, onnodig in zorg gehouden en behandeld worden.”

Op de Stemmenpoli Jeugd gaan een kinder- en jeugdpsychiater, een arts-assistent, een psycholoog en een familiebegeleider werken. Alle kinderen en jongeren – inclusief hun ouders – krijgen sowieso voorlichting over het horen van stemmen, ook over de factoren die het risico vergroten zoals een trauma en druggebruik. “Wanneer kinderen stemmen gaan toekennen aan een externe bron zoals geesten of duivels verhoogt dat de kans op waandenkbeelden en psychose. Uit onderzoek bij volwassenen weten we inmiddels dat de stemmen een product zijn van onze eigen hersenen, onder andere van de taalcentra. Vaak is die verklaring al een hele geruststelling.”

Bekijk hier de video over de Stemmenpoli Jeugd:

NOTEN
(1) http://www.umcutrecht.nl/zorg/nieuws/2013/03/umc-utrecht-opent-stemmenpoli-jeugd.htm

(2) http://psychoseanders.wordpress.com/2012/04/24/stoeien-met-metaforen-en-begrippen-4-manieren-om-te-kijken-naar-psychiatrische-symptomen/

Mail aanval op GGz Drenthe

Mon, 25 Mar 2013 17:12:07 +0100

In maart 2013 kreeg ik een mail die afkomstig leek van een psychiater van GGz Drenthe. Het was een nogal vreemde mail die aan erg veel mensen was gestuurd, niet alleen binnen haast iedereen van GGz Drenthe zelf, maar ook veel pers en media werden aangeschreven.

Ik heb voor alle zekerheid toch maar even gecheckt bij de betrokken psychiater wat er aan de hand was, en hij antwoordde dat zijn mailaccount was gehackt.

Aanvankelijk dacht ik dat het bij één mail zou blijven, maar er bleven maar mails komen, ook zogenaamde andere mails van mensen binnen GGz Drenthe die elkaar zouden mailen.

Omdat ik er soms ook wel om moest glimlachen, had ik het idee dat ik daar toch iets mee moest, met deze actie van een groepje onbekenden in de richting van GGz Drenthe. Ten eerste omdat het interessant is om te zien dat een hele GGz Drenthe-mailserver kan worden gehackt en hoe daar mee omgegaan kan worden. Ten tweede ben ik ook benieuwd naar het vervolg.

Tegelijkertijd wil ik ook respectvol blijven omgaan met de medewerkers van GGZ Drenthe, en wil ik hun privacy niet in gevaar brengen. Ik heb dan ook besloten om op anonieme wijze enkele (delen) van de gestuurde mails hieronder te plaatsen en daar indien nodig updates op te geven. Het heeft ook wel iets weg van een digitale kwajongensstreek van mensen die aardig gevorderd zijn in het hackvak.

Voor alle duidelijkheid: door het schrijven van dit artikel steun ik niet de werkwijze van de hackers, en ook sta ik zelf niet achter de inhoud van de mails. Psychose Anders is ook niet betrokken bij deze actie. Wel vind ik het geheel dermate interessant dat ik het ook wil delen met anderen. En wellicht zit er wel een kern van waarheid achter de aanval.

Het begon op 11 maart 2013 met de volgende tekst:

Beste vrienden, collega's, pers, media en patienten,

Ik ben onlangs geridderd voor het schrijven van de bestseller "Mijn kamp".

In deze bestseller doe ik uitvoerig uit de doeken hoe je patienten kapot moet maken door ze dagenlang op te sluiten in isoleercellen en ze in te spuiten met vergif van de ergste soort. Bovendien heb ik bedacht dat je deze mensen die vaak toch al paranoide zijn het beste met camera's in de gaten kan houden. Mijn personeel zet vrouwen soms naakt in de isoleercel om ze tot op het bot te vernederen. Zo proberen wij met intimidatie en medicatie deze mensen onder de knoet te houden.

Wij als GGZ hebben het op een akkoordje gegooid met de farmaceutische industrie en kunnen geld verdienen aan deze mensen door ze tam te houden met een chemische dwangbuis
die wij neuroleptica noemen. Voor de rest een beetje babbelen over hoe het met ze gaat en mijn zakken zijn weer gevuld! 

Daarom hameren wij als GGZ zo op het gebruik van medicatie! 
 
Met gepaste trots presenteer ik de foto van mijn nieuwe onderscheiding.

Zie bijlage.

Met vriendelijke groet,
Psychiater

Deze mail was dan ook verstuurd vanaf het GGz-drenthe account van de betrokken psychiater, compleet met disclaimer onderaan de mail. Ik heb dan ook geantwoord op deze mail en kreeg daarbij dus antwoord van de werkelijke psychiater. Om wille van bescherming van de betrokken psychiater heb ik slechts het meest markante deel van de foto eruit geknipt, waarbij duidelijk wordt waar "Mijn Kamp" naar verwijst.

Toen ik toch eens ging googlen op GGz Drenthe en een mogelijk emailaanval kwam ik op berichten uit juli 2012 toen veel emailgegevens inclusief wachtwoorden even openbaar zouden zijn geweest. Zie daarvoor een bericht van de Automatiseringsgids (1) en een bericht van het Nederlands Genootschap van Hackende Huisvrouwen (haha,2). Wellicht is er een relatie met die hack van toen, en de hack van maart 2013.

Vervolgens kwam er op 22 maart de onderstaande mail, zogenaamd van een mannelijke medewerker gericht aan een collega:

Hoi C,

Ik heb een probleempje.... ik kom veel te snel klaar.. vooral bij hele mooie meisjes zoals jij. Ik heb al tricyclische antidepressiva geprobeerd maar dat helpt niet zo goed.
Weet jij misschien nog andere dingen die ik kan proberen?

Met vriendelijke groet,
W.

Gevolgd door een mail enkele uren later waarin de groep aangaf te bestaan uit Linux-nerds die vooral mensen die outlook gebruiken weten aan te pakken. Weer twee uur later kwam er deze mailwisseling langs, waarin een vrouwelijke collega reageerde op een 'verzoek' van een andere collega...

Sorry meneer S., ik ben op dieet, en wilt u
voortaan ook niet meer zoveel in mijn decolleté staren?

Alvast bedankt!
Met vriendelijke groet,
R.

Nog wat later op 22 maart werd er zogenaamd vanuit het medisch tuchtcollege een mail gestuurd naar een medewerkster van GGz Drenthe (ik heb overigens ook de initialen gewijzigd):

Geachte mevrouw T,

Onlangs ontvingen wij een klacht inzake een medicatiefout die u in
augustus 2012 gemaakt zou hebben. Zou u contact met ons op willen
nemen? Wij willen hier enkele vragen over stellen.

Mvg,
Regionaal Tuchtcollege Groningen
(Groningen, Friesland en Drenthe)
Postbus 11144
9700 CC Groningen

Op 23 maart zou er dan weer een mailtje verstuurd zijn door het hoofdslachtoffer van de mailaanval, de psychiater van "Mijn Kamp". Onder zijn accountnaam werd deze mail verstuurd, opnieuw naar een grote waslijst aan emailadressen, onder de naam Storing in mijn PC:

Beste vrienden, collega's pers en media,

U begrijpt hopelijk dat mijn vorige mailtje niet door mijzelf is verstuurd.
Wat er precies is gebeurd weet ik nog niet, maar ik heb hier een theorie 
over. Schizofreniepatienten hebben een storing in hun hersens waardoor ze 
stemmen gaan horen die hele verhalen ophangen. Ik heb sterke aanwijzingen 
dat zoiets nu met mijn computer gebeurd is. Ik had gewoon een storing in 
mijn PC die uit zichzelf dat verhaal heeft verzonnen en verstuurd naar u.

Ik ga een nieuw boek schrijven over deze theorie genaamd:

Acht neuronen in een byte

Mocht ik voor dit boek weer geridderd worden dan stuur ik u de foto.


Met vriendelijke groet,
Psychiater

************************************NIEUWS***********************************

- Actueel nieuws over GGZ Drenthe vindt u op www.ggzdrenthe.nl
- Wilt u automatisch op de hoogte blijven via onze maandelijkse e-mailnieuwsbrief? Meld u aan ophttps://www.ggzdrenthe.nl/contact/aanmelden-digitale-nieuwsbrief-gzicht/

*********************************DISCLAIMER*********************************

In de avond van 23 maart volgde er weer een mailtje, en dat leidde bij mij tot een gevoel dat de milde sympathie die ik had voor deze originele actie wel begon af te nemen. Je kunt boos zijn op een psychiater of bepaalde behandelaren, maar op deze manier wordt het hatelijk, en voor dat soort emoties sta ik niet echt te juichen. Wat mij betreft jammer dat ze op deze manier verder gaan, ook al zijn de argumenten qua inhoud redelijk, worden ze zo wel erg onredelijk uitvergroot.

[psychiater] redeneert als volgt:

Als iemand tegen God praat bid hij, maar als God tegen ons praat hebben
wij een ernstige hersenziekte en moeten we daarvoor in isoleercellen
worden gestopt en ingespoten met de meest vreselijke soorten medicatie.

VENT ZIE JE NOU ZELF NIET IN DAT JIJ DE DEGENE BENT DIE KRANKZINNIG IS??

We houden het spannend.
Jij weet nu nog niet wie dit mailtje allemaal nog meer ontvangen.
De wereld kijkt mee. ;)

De afzender was dit keer: neemmaarvastwatneurolepticawant@wijmakenjulliehelemaalparanoi.de met nog allerlei puntjes op allerlei plekken. Deze interactie geeft aardig weer waartoe mensen in staat kunnen zijn als ze een haat hebben ontwikkeld jegens de GGz.

Ook op 24 maart bleef het maar doorgaan, waarbij het langzamerhand toch steeds wat minder leuk werd. Aan honderden emailadressen werd het onderste mailtje gestuurd, door 'Domme Drugsgebruiker':

Hierbij wordt ook weer eens gezegd dat ze Unix gebruiken, en geen microsoft. Het opmerkelijke hierbij is dat de Linux-pinguin wordt gebruikt terwijl ze het hebben over Unix.

Het lollige neemt zo snel af, en ze verworden zo eerder tot een wat irritante spambron. Het zou ze sieren als ze het hierbij laten of meer inhoudelijk kritiek uiten, in plaats van het prat gaan op hun linux/unix achtergrond.

Op 25 maart 2013 werd er weer een mail gestuurd naar honderden emailadressen, met dit keer een wat redelijkere tekst, die ik dan toch ook maar weer even bij deze 'analyse' plaats:

De volgende keer dat er iemand bij jou komt die zegt dat hij God of jesus is,
verklaart dat hij magische krachten bezit of denkt dat hij een speciale opdracht
in het leven heeft, ga jij hem of haar niet direct neurobiologische
ontwikkelingsstoornis in de schoenen schuiven en medicatie voorschrijven,
maar dan gaan jij nadenken over WAAROM iemand zulke dingen zegt....

NOTEN
(1) http://www.automatiseringgids.nl/nieuws/2012/29/lek-in-website-ggz-drenthe
(2) http://www.nucia.eu/forum/threads/68208-Lek-persoonsgegevens-bij-GGZ-Drenthe